Mevcut Telekomünikasyon Şebekelerinin Evrimi 2

1995 ile 2000 yılları arası IP ile ATM’in çekişmesine sahne olmuştur. Bu yıllarda kimi Ağ yöneticileri IP şebekesi kurarken, kimileri ise ATM ağından yana karar almıştır.  1997’de IETF tarafından kabul edilen MPLS, ATM’in en iyi özelliklerini (hızlı, kolay iletim, yönetim kabiliyeti) ve IP’nin en iyi özelliklerini (her yerde bulunan, ölçeklenebilirlik, esneklik) bünyesine katarak bu tartışmaları sona erdiriyor. MPLS’in Optik ağlarda karşılığı olan MPLmS, 1999 da dizayn edildi. Daha sonra MPLmS’in yeni bir versiyonu olan GMPLS, IETF tarafından 2000 yılında geliştirilmeye başlandı. MPLS’tarafından desteklenen yönlendirme ve sinyalleşme protokolleri GMPLS’i desteklemek üzere genişletildi ve MPLS kontrol düzlemi kavramı SONET/SDH ADM, ATM, Gigabit Ethernet ve OXC gibi ekipmanlar ile kullanılabilen bir kontrol düzlemine haline getirildi. Yüksek hızlı data taleplerinin patlaması ve daha fazla bandgenişliği ihtiyacı mevcut taşıma şebekelerinin evrimine yol açtı. Bunun sonucu geleneksel data şebekelerinden, Terabit seviyesinde bandgenişliği kapasitesine sahip WDM ile bütün uygulamaların üzerinde çalıştığı IP’nin bütünleşmesini sağlayan WDM üzeri IP ağlar gündeme geldi. Bu makalede mevcut telekomünikasyon şebekelerinin evrimiyle birlikte şebeke omurgalarında çalışmaya başlayan/başlayacak MPLS, MPLmS ve GMPLS şebeke mimarileri ve yeni nesil WDM üzeri IP ağlar hakkında bilgi verilmektedir.

Makalenin devamı için Dr. Cebrail Taşkın ile irtibata geçiniz.